Con motivo do Día Mundial da Poesía (21 de marzo), celebramos un certame de creación literaria no que puido participar o alumnado de ESO e Ciclos. As composicións presentadas foron moitas e de gran calidade, polo que escoller os gañadores resultou enormemente complicado.
As obras seleccionadas destacan pola súa diversidade temática e pola capacidade do alumnado para expresar emocións e reflexións con voz propia: desde a intimidade e a sinxeleza do cotián ata a dor, a superación persoal ou a mirada simbólica sobre o mundo.
Aquí vos deixamos as composicións finalmente escollidas:
LA HUELLA DEL SILENCIO
Sin nombres, sin etiquetas,
solo queda el rastro de alguien
que no necesita ser nombrado para existir.
Es ese impulso de cerrar los ojos
y reconocer una esencia en el vacío,
una forma de estar que no pide permiso,
una huella que se marca en el asfalto
aunque nadie sepa quién la dejó ahí.
A veces el silencio dice mucho más
que cualquier palabra escrita en un papel.
Es el eco de lo que no se pronuncia,
el peso de una mirada que se queda,
como un mapa trazado en la penumbra
donde solo el instinto encuentra la vereda.
No hace falta el grito ni la firma,
hay presencias que se sienten como el viento:
invisibles, reales, una rima...
que se escribe a solas en el pensamiento.
Nicolás González Boutureira (1ºESO A)
Quérote como un neno quere a súa casa
sen saber explicalo moi ben
pero sabendo sempre
onde quere volver.
O día vólvese grande
e un pouco difícil de entender.
Pensar en ti
faino máis pequeno.
Contigo as cousas son simples.
Son importantes.
Camiñar amodo,
rir por nada,
mirar o ceo un anaco.
Porque cando estou contigo
todo parece estar no seu sitio.
Naiala Laverde Cruz (2ºESO A)
Me siento en mi mesa y miro a mi alrededor
me inundan los recuerdos del año anterior
mis amigos siguen juntos
compartiendo risas y clases
Repite curso, dicen como si no fuera un error
como si no dolieran las palabras
pero nadie ve lo que duele
quedarse atrás mientras el resto avanza
Siento el dolor en mi pecho cada vez que miro sus asientos
las risas contagiosas y caras tontas que me hacían reír
ahora se alejan mientras yo me quedo aquí
Todo fue culpa mía
por confiarme y no prestar atención
por suerte aunque esté sola en clase
ellos siguen conmigo y en mi corazón
Candela Vázquez Aller (3ºESO B)
SUPERVIVIENTE
Un pañuelo sobre su cabeza,
dejando su vida atrás,
llena de fortaleza,
deseando estar en paz.
Para otros, un día cualquiera,
para ella una batalla más,
consumida por el dolor,
resignada a aguantar.
"Un nuevo tratamiento,
esta vez va a funcionar"
se dice a sí misma,
para evadirse de la realidad.
Y luego tocarán pruebas,
y más noches sin descansar,
sin perder la esperanza,
de que el sol volverá a brillar.
Alba Fernández Vázquez (4ºESO B)
GROENLANDIA
Rompamos el hielo y que acabe el invierno
Que salgan los animales sin miedo
Y disfruten de nuevo sus prados
Casa blanca manos rojas
El hielo llega a quemar
Rompamos todos el hielo
Falsa promesa de libertad
El invierno mata sin remordimientos
Mas no todos temen el frío
Se combate con fuego y hogueras
Caen familias enteras
Rompamos el hielo y que acabe el invierno
Cruel tirano desatado
Derritamos a sus soldados
Hagamos del frío su infierno
Marcos González Fernández (2ºCM)
Agradecemos enormemente o esforzo de todo o alumnado participante, así como a implicación do profesorado na actividade. Animamos a seguir creando, lendo e compartindo poesía como unha forma de expresión, reflexión e encontro.



