Entrevista a Javier Blanco

Javier Blanco: «Os hostaleiros traballan cando os demais desfrutan»

Javier Blanco Villaverde é un hostaleiro tradicional, propietario dun restaurante na Coruña e CEO dunha empresa de pratos preparados.

 

MANUEL PLATAS ROA (2º ESO B)

 

Como foi a túa infancia?

Eu son fillo de emigrantes; a miña infancia forxouse en Londres e foi unha infancia moi feliz.

Entón, foi na túa xuventude cando decidiches traballar na hostalería?

Non, cando estaba a piques de rematar a carreira de Informática, deime conta que prefería quedar no negocio de meus pais e probar no mundo da hostalería.

Como terías imaxinado a túa vida se non te dedicases a traballar no restaurante?

Moito peor, xa que é unha alegría ver que a xente lle gusta vir comer á miña casa.

 

Foron duros os comezos d’A Cepa?

Si, foron moi duros; meus pais fixeron moito esforzo e grazas a iso temos un traballo digno e próspero.

Na túa mocidade sabemos que formabas parte dun «grupo» de música, por que non decidiches estudar música no Conservatorio?

A verdade é que era tan malo que nin o pensei.

En que momento decidiches expandir o teu negocio A Cepa na Casa, a túa empresa de pratos preparados?

Na pandemia, xa que os restaurantes estaban pechados, tivemos que buscar unha nova saída.

O teu traballo afectou moito á túa vida persoal?

Totalmente, os hostaleiros cando máis traballan é cando os outros desfrutan; sacrifiquei moitas horas de estar coa miña familia.

Na túa vida na hostalería non todo foi un camiño de rosas, non?

Non, o peor é ter que despedir a xente que traballa contigo ao comezar proxectos que non resultan exitosos.

Que pensas dos deportes que fan os teus fillos?

Encántanme, simplemente son os deportes favoritos dos meus fillos.

Gustaríache que os teus fillos tomaran o teu relevo n’A Cepa?

Non, encantaríame que os meus fillos tiveran a oportunidade de facer o que lles gusta e pasar tempo coa súa familia.

Entrevista a Rogelio Sabio Barreiro

 

VINTE ANOS TRABALLANDO NA LONXA DA CORUÑA

 

 Rogelio Sabio Barreiro traballador da Lonxa da Coruña por máis de vinte anos, cóntanos o seu día a día no traballo e o que implica.

Cloe Sabio Dubra (2º ESO B)

 

A que te dedicas?

Traballo na Lonxa da Coruña.

En que consiste o teu traballo?

O meu traballo consiste en organizar as descargas de peixe e as posteriores vendas do mesmo e tamén asegurar a orixe dese peixe.

Cantos anos levas traballando na Lonxa da Coruña?

Levo traballando dende o ano 2004 (na inauguración da Lonxa); polo tanto, levo mais de 20 anos.

Como chegaches a traballar a Lonxa da Coruña?

No ano 2004 entrei a traballar como vixilante de seguridade e aos tres meses colléronme para o cadro de traballadores da Lonxa da Coruña.

 

Cal é o teu horario de traballo?

O meu horario de traballo é nocturno. Sempre empeza ás 12 e acaba ás 8 da mañá, que é cando finalizan as vendas.

Cantos traballadores hai na Lonxa?

Na Lonxa como empresa somos 20 traballadores, contando a xente que traballa no mantemento, oficinas etc.

E cantos realizan a mesma función ca ti?

Eu pertenzo ao departamento que se chama de cancha, que somos os encargados, como dixen anteriormente, de organizar as descargas de peixe e as posteriores vendas; en total, somos seis persoas.

Canto peixe chega a diario á Lonxa?

Depende, non sempre chega a mesma cantidade de peixe xa que inflúen moitos factores como é o tempo, o día da semana etc. Tamén as capturas dos barcos nunca son as mesmas. Pero normalmente hai moito pescado.

Que é o que máis che gusta do teu traballo?

Sen dúbida, o que máis me gusta é que é un traballo moi dinámico e tes que tratar con moita xente e non é para nada aburrido.

E o que menos?

Non hai nada que non me guste do meu traballo pero, se teño que dicir, sería o horario; pero acábaste acostumando.

Consideras que calquera podería facer o teu traballo?

Si, por suposto, eu creo que calquera pode facer calquera traballo, sempre que teña unha boa formación e boa experiencia.

 

Que mellorarías do teu traballo?

Eu creo que o que melloraría sería as comunicacións entre lonxas.

Entrevista a David López

 

David López: «A miña gran afección é o mundo do motor»

David López Cao é un fontaneiro de 38 anos que vive en Santiago de Compostela pero que naceu nunha pequena aldea de Boimorto. Nesta entrevista fálanos da súa gran paixón ou afección da súa vida: «o mundo dos coches e a mecánica».

 

Carolina Díaz López (2º ESO B)

 

Por que decidiches ou que che impulsou a traballar de fontaneiro?

Pois a verdade non foi algo buscado, foi un tema que xurdiu e co paso dos anos acabou sendo o meu traballo.

 

Gústache o teu traballo? Se puideras cambiar algo, que sería?

Si, en xeral si que me gusta, pero a verdade si que hai algúns traballos que son bastantes duros fisicamente e creo que iso é o que cambiaría.

 

Que tiveches que estudar para exercer esta profesión?

No meu caso empecei con 18 anos e non estudei nada. Todo o que sei e aprendín ata agora foi a base do propio traballo e á práctica.

 

Cantos anos levas neste oficio?

Pois como mencionei antes, empecei con 18 anos e ata a data que agora teño 38, xa levo 20 anos neste traballo.

Considéraste bo no teu traballo?

Si, a verdade considérome un bo profesional, pero creo que en todos os traballos se aprende algo novo cada día e sempre se pode mellorar.

 

Estás contento en xeral coa xente coa que traballas, tanto os clientes como compañeiros e xefes?

Pois, en xeral, si pero ao longo dos anos sempre hai pequenas disputas e días mellores e peores. Ao final estamos nun ambiente laboral onde iso é secundario.

 

Cal é a túa gran paixón ou afección? Por que?

A miña gran afección é o mundo do motor porque xa desde pequeno foi algo que sempre me chamou a atención e sempre me gustou.

 

Gustaríache traballar como mecánico ou incluso ter o teu propio taller?

A verdade non che sabería dicir moi ben. Ao final parte do hobby tamén forma facer mecánica pero aínda así creo que non me gustaría mesturar o traballo coa afección.

 

Cantos coches tiveches ao longo da túa vida?

Pois uns catro ou cinco coches e algunha moto. Todos de diferentes marcas e modelos.

En relación con esta afección, gústanche os deportes relacionados cos coches e motos?

Si, gústanme todos os deportes que están relacionados co mundo do motor e gústame velos e compartilos con compañeiros e amigos da afección.

 

Para rematar…

Invistes moito tempo da túa vida no teu hobby?

Pois sempre que o traballo mo permite, si. Intento desfrutar do meu hobby, sobre todo na fin de semana que é cando máis tempo libre teño.

 

Entrevista a Xoán Segura

 

Xoán Segura: «O cliente gaña tempo para as súas propias cousas»

Segura, traballador dunha xestoría, o mellor amigo dos clientes, un home traballador e dedicado ao seu traballo.

 

Andrea López Carlone (2° ESO B)

 

 Poderías explicar brevemente os traballos que se fan nunha xestoría?

Podemos dicir que a xestoría é a que se encarga de facer os trámites burocráticos entre unha empresa ou un autónomo coa administración pública. Por exemplo, facer a contabilidade, presentar os impostos (IVE, IRPF…) e xestionar as nóminas dos traballadores. Somos intermediarios que axudamos aos empresarios a cumprir coas súas obrigas fiscais e tributarias.

 

Podes dicirnos que é o que máis che gusta do teu traballo e o que menos?

 O que menos me gusta son as présas de última hora cando hai unha data límite para presentar os impresos e os clientes aínda non che deron todas as facturas. O que máis me gusta é cando se produce algunha innovación que facilita o traballo, como os programas informáticos ou a presentación telemática. E, antes de que mo preguntes, vouche dicir o que máis lles gusta aos clientes: gústalles moito cando lles solicitas una subvención e a cobran, ou cando na declaración da renda lles dis que lles van devolver 2.000 euros. Iso gústalles a todos.

 

Como contribúe unha xestoría ao cumprimento das obrigas legais e fiscais?

Realizando todos os trámites no tempo establecido pola administración. Esa é a nosa axuda, cumprir con todas estas obrigas legais e fiscais no tempo correspondente.

Como pode unha xestoría influír positivamente na vida persoal e laboral dos seus clientes?

 Pode influír positivamente realizando todo este traballo complicado ao que están obrigadas as empresas. É unha tarefa para a que moitos non están capacitados e a outros quitaríalles moito tempo. Ao non ter que preocuparse de facer iso, o cliente gaña tempo para as súas propias cousas.

Que tipo de persoas ou empresas adoitan necesitar os servizos dunha xestoría?

 En realidade, practicamente todas as empresas e autónomos van necesitar estes servizos. Moitos fano por comodidade porque non teñen tempo. Outros, sobre todo os autónomos, directamente prefiren centrarse no seu traballo e que nós nos encarguemos de presentalo todo e facelo ben.

 

Como afecta unha boa xestión administrativa á tranquilidade e seguridade das persoas?

 Inflúe positivamente, porque se o autónomo sabe que o seu traballo se está facendo ben e non ten que preocuparse, pode dedicarse á súa actividade comercial. Por exemplo, se tes un bar, dedícate a traballar nel e non rompas a cabeza co IVE; de levar as facturas e de todo o demais xa se encarga a xestoría.

Que habilidades profesionais son necesarias para traballar nunha xestoría?

 Tes que ter unha formación administrativa e ofimática e, á parte, é importante a capacidade de empatizar co cliente. Se unha persoa te entende cando lle falas, está máis contenta e confía máis en ti.

 De que maneira a tecnoloxía facilita o traballo das xestorías na actualidade?

Facilítao moitísimo. Vós sodes novos e nacedes con móbiles e internet, pero antes disto non existía nada. Nos anos 80 ou 90 o traballo era manual: todos os impresos en papel, con calculadoras e máquinas de escribir. Tiñas que ir fisicamente á Facenda e ao banco cunha carpeta para pagar os impostos. Agora todo se presenta de maneira telemática dende a oficina, o que supón un grande avance para todas as empresas.

 

Podes contarnos algunha anécdota do traballo?

 Recordo un señor maior que veu pola oficina para que lle fixeramos a declaración da renda. Resultou que Facenda lle tiña que devolver un pouco máis de 1.000 euros. Era un home desconfiado e non o cría. Dicía que tiña que haber algo mal. Así que lle dixen: «Mira, non che vou cobrar a declaración ata que che pague Facenda». Pois aos dez días veu todo contento porque xa cobrara e regalounos bombóns e unha botella de viño. Os bombóns estaban moi ricos; o viño non o probei porque non bebo. Pero despois dese detalle, este home veu todos os anos ata que faleceu.

Entrevista a Roberto del Río

Roberto del Río: “Sempre se aprenden cousas novas cada día”

 

Roberto del Río Santos é un electricista de CIE

 

UXÍA DEL RÍO BERMÚDEZ (2°ESO A)

 

Que foi o que lle gustou para ser electricista?

Que sempre hai cousas que facer e que se aprenden cousas novas cada día.

Que quería ser antes?

Quería ser militar.

Como empezou todo?

Meu pai preguntoume o que quería ser de maior e eu díxenlle que quería ser militar ou electricista.

Recorda cal foi o teu primeiro traballo?

Fíxeno co meu tío Xosé facendo rehabilitación dun edificio.

Como logra diagnosticar os fallos que parecían invisibles para os demais?

Depende da descrición do cliente; así saco as miñas conclusións.

De que proxecto ou instalación se sente máis orgulloso cando pasa por diante?

De todos eles polo seu labor e logro.

Que valores persoais cre que son vitais para un bo electricista?

Saber o regulamento  e despois a experiencia.

Que consellos lle daría a un principiante?

Que se fixe nos veteranos e que sexa humilde cos demais.

Vostede é Instalador Autorizado pola Xunta de Galicia?

Si, antigamente había que facer un exame para ser instalador oficial; agora, non.

Que certificacións ou carnés profesionais posúe?

Teño o especialista que podo facer todo incluso quirófanos.

Como interpreta un esquema ou plano eléctrico?

Pola simboloxía dime se é un enchufe ou un tema de corrente.

Que faría se ve que un compañeiro non está cumprindo as normas de seguridade?

Chamaríalle a atención e diríalle que o está facendo mal e diríalle como facelo ben.