Carlos Sola: «Os profesores daqueles tempos eran moi ríxidos»
Carlos
Sola, nado na Guarda, en 1952 nárranos a vida durante a súa infancia e os
cambios experimentados entre a infancia de antes respecto á da infancia actual.Mateo Garrido Sola (2º ESO C)
Infancia e familia:
Onde naceu e en que
ano?
Nacín
na vila da Guarda no ano 1952.
Como era A Guarda?
A
Guarda era unha poboación case sen industria, practicamente mariñeira e a única
empresa que había era unha de cerámica,
chamada Santa Tecla.
Tiña algunha tarefa ou
responsabilidade sendo pequeno?
Sendo
pequeno non tiña ningunha tarefa, o único que tiña que facer era xogar na praza
onde nacín e desfrutar dos meus anos de cativo.
Tiña irmáns?
Teño
dous irmáns, un irmán e unha irmá que son maiores ca min.
E como é a súa
relación con eles?
É
moi boa; é dicir, nunca tiven ningún problema con ningún dos dous, de feito aínda
nos levamos moi ben e falamos todas as semanas.
A que xogaba cando era
pequeno? Que xogos había?
Os
xogos da miña infancia eran a buxaina, as bólas e o balompé, pero como non había
balón xogabamos cunha pelota feita con papel de xornais. E, ás veces, ía ó
comercio dos meus pais pasar o tempo.
E como era ese
comercio?
Todo
comezou cando o meu pai chegou á vila da Guarda, xa que é de Ourense, e comezou
cun comercio de comestibles que despois pasaría a ser un bazar onde traballaba
tamén miña nai.
Namentres
meu pai vendía os seus produtos e en especial patacas traídas de Ourense polas
vilas, facendo entregas ás casas, miña nai atendía a tenda e coidaba de nós.
A xuventude e a escola:
Onde estudou de
pequeno?
De
pequeno, primeiro estudei nas Carmelitas, un colexio das monxas. Alí foi onde
comecei cos meus estudos. Era un colexio cunha educación moi ríxida, moi relixioso
que nos facían ir orar á capela todos os días.
Despois,
pasei a estudar a outro colexio, tamén relixioso para poder continuar cos meus
estudos. Este xa era un colexio de curas.
E gustáballe a escola?
Si,
xa que non había outra cousa que facer e gustábame estudar.
Por suposto, os profesores
non eran os mesmos cós de agora. Como eran antes?
Os
profesores daqueles tempos eran moi ríxidos. Se non te comportabas
correctamente, batían nos alumnos con
varas. Por sorte, eu nunca recibín ese tipo de castigo xa que era bo rapaz e bo
estudante.
Tivo que deixar os estudos
ou pola contra puido seguir estudando?
Non,
non tiven que deixar os estudos. Nunca tiven que renunciar á miña formación xa
que meus pais querían que eu estudase.
Despois de estudar Bacharelato,
que carreira seguiu?
Estudei
Bacharelato en Vigo e en Madrid e finalmente fun a Santiago para cursar a miña
carreira universitaria de Ciencias Económicas. Ao rematar, atopei traballo en
Santiago, nunha empresa de leite, que era Puleva. Eu traballaba na parte
económica.
En que máis empresas
traballou?
Despois
de Puleva, pasei a Donuts, seguindo co sector da alimentación, no polígono
industrial do Tambre. Alí tiña como tarefa xestionar as contas da empresa e
tamén tarefas relacionadas co persoal. A continuación, cambiei para Pulisa que
era unha distribuidora de prensa.
E cal foi a última
empresa para a que traballou?
De
Pulisa xa pasei ao meu último traballo no que estiven case toda a miña vida.
Chegou a España unha nova empresa de transportes, UPS, e precisaba de persoal
para xestionar as novas sucursais no país. Comecei como delegado en Santiago e despois
tiven que trasladarme coa miña familia á Coruña para xestionar a nova delegación.
E que facía alí?
Eu
era o xerente que se dedicaba a xestionar os centros de distribución de Galicia,
supervisar que todo funcionase, tomar decisións e estar en contacto directo cos
demais centros de España e Europa. Tamén tiven que ocuparme da xestión dos
centros de Asturias, León, Zamora, Salamanca. Era un traballo con moita
responsabilidade.
Cando era mozo, chegou
a pensar que algunha vez podería ser xerente dunha empresa?
Non,
nunca pensei que despois dos meus estudos e da miña experiencia na vida laboral
puidese chegar a ser xerente de diferentes delegacións dunha empresa tan
importante. Nunca pensei en chegar ata onde cheguei.
A familia:
Cando casou e con
quen?
Eu
casei o 8 de agosto de 1981 con Olga, a muller que me presentaron uns amigos,
e comezamos a saír xuntos. De aí a decisión
de casar.
Tivo fillos?
Si,
tiven dúas fillas, que se chaman Olga e Sara. Son unhas fillas moi responsables
na súa vida, nunca nos deron problemas, polo que podo dicir que foi doado a
etapa de ser pai; aínda que como todo na vida, houbo momentos altos e baixos,
pero podo dicir que nunca tiven ningún problema grave.
Ten netos? Como son?
Teño
dous netos, con grandes valores culturais e morais que lles transmiten seus
pais na súa educación, e ó mesmo tempo forman parte dunha unidade familiar da
cal estamos moi orgullosos deles. Son uns netos excelentes.
Reflexión:
Que é o que o fai máis
feliz?
O
que me fai máis feliz é ter unha gran familia unida.
Que é o que máis o
enorgullece?
